Koniecznie informujcie nas o odpowiedziach i reakcjach na Wasze listy! W przypadku pozytywnej odpowiedzi nie zapomnijcie podziękować za szybką reakcję i poszanowanie dla praw człowieka.

Jeśli znajdziecie produkty AHAVA w innych sklepach zgłoście to nam.

—————————————————————————————-
Listy i e-maile można kierować do następujących sklepów prowadzących sprzedaż w Polsce:

Strawberrynet (Hong Kong)
Formularz kontaktowy:
http://pl.strawberrynet.com/customer-service/contact-details/

Lemonnet
e-mail: contact@lemonnet.pl
http://lemonnet.pl/
Przejazd 4/46
02-654 Warszawa
telefon:             0 517 379 692

Bluebell
e-mail: kontakt@mybluebell.pl
Przejazd 4/46
02-654 Warszawa
telefon: 605466400

Wizaz.pl
e-mail: agnieszka.zembrzycka@wizaz.pl
http://wizaz.pl/kosmetyki/producent.php?prod=2025
(można również dodać komentarz w opiniach o produkcie)

4man.pl
e-mail: info@4man.pl
ul. Orkana 19
34-730 Mszana Dolna

Można również zamieścić opinie o produktach AHAVA na:
http://www.opineo.pl/p/840-do-kapieli-dla-kobiet.html?f%5Bfirm%5D%5B0%5D=16330
http://alejka.pl/c/ahava-a1–pielegnacja_twarzy_i_ciala.html
http://znam.to/recenzje/4563/Ahava-Dead-Sea-Mineral-Mud–%E2%80%93-bloto-z-Morza-Martwego
http://cokupic.pl/Uroda-Kosmetyki-i-akcesoria-do-kapieli/filtr/h421-848549
http://www.spa-info.pl/ahava–dobrodziejstwa-z-morza-martwego,2626

—————————————————————————————–
Poniższy list jest jedynie wzorem, zachęcamy do jego modyfikacji.
—————————————————————————————–

Szanowni Państwo,

Państwa sklep prowadzi sprzedaż produktów wytwarzanych przez Ahava Dead Sea Laboratories, izraelską firmę, która czerpie zyski z działań łamiących prawo międzynarodowe. Ten list jest jednocześnie wnioskiem koalicji CODEPINK “Kobiety Dla Pokoju” (www.codepinkalert.org), aby powstrzymać sprzedaż tych produktów.

Ahava Dead Sea Laboratories (www.ahava.co.il) to prywatna firma izraelska produkująca kosmetyki z wykorzystaniem minerałów i błota z Morza Martwego. Produkty Ahava, pomimo, iż oznakowane są jako pochodzące z Izraela, produkowane są w fabryce znajdującej się w nielegalnym izraelskim osiedlu Mitzpe Shalem na okupowanym Zachodnim Brzegu Jordanu. Jego lokalizację poza terytorium Izraela ukazuje poniższa mapa: http://s3.amazonaws.com/codepink4peace.org/img/original/MAP_big.jpg.

Zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym licznymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, Zachodni Brzeg oraz Gaza należą do okupowanych terytoriów palestyńskich i społeczność międzynarodowa, tym Polska i Unia Europejska, nie uznaje ich za część Izraela. Osiedla izraelskie znajdujące się na Zachodnim Brzegu są nielegalne w świetle IV Konwencji Genewskiej, która zabrania okupantowi przesiedlania swej ludności cywilnej na tereny okupowane. Obecnie w izraelskich koloniach na Zachodnim Brzegu mieszka już ok. pół miliona osadników.

Dodatkowo, Ahava wykorzystuje do produkcji surowce naturalne z Morza Martwego, wydobywane na terytoriach okupowanych. Stanowi to pogwałcenie jednego z artykułów IV Konwencji Genewskiej, który wyraźnie zabrania okupantowi eksploatacji zasobów naturalnych z terenów okupowanych na własny użytek, i jest to kolejny powód, dla którego firma ta powinna zostać pociągnięta do odpowiedzialności.

Oburza również fakt, iż Ahava podaje nieprawdziwe informacje na temat miejsca produkcji kosmetyków. Tym samym wprowadza konsumentów w błąd i pozbawia ich możliwości świadomego wyboru – kupując produkty Ahawa bowiem nieświadomie wspierają nielegalną działalność. Stanowi to naruszenie unijnej Dyrektywy 2000/13/EC mówiącej o obowiązku zamieszczania na etykietach produktów informacji zgodnych z prawdą i nie wprowadzających w błąd konsumenta.

Firma Ahava została zakwalifikowana do listy firm czerpiących zyski z okupacji Zachodniego Brzegu przez izraelską organizację praw człowieka “Coalition of Women for Peace”, która prowadzi aktualizowaną na bieżąco bazę danych o firmach zarabiających na okupacji, represjach i łamaniu praw człowieka (www.whoprofits.org). Holenderski minister spraw zagranicznych wezwał do wszczęcia śledztwa przeciwko firmie Ahava. Liczni posłowie Parlamentu Europejskiego zgłaszali już swoje zaniepokojenie tym faktem do Komisji Europejskiej.

Aktualnie firma Ahava jest celem międzynarodowej kampanii bojkotu, jako pokojowego narzędzia do zakończenia izraelskiej okupacji Zachodniego Brzegu, Strefy Gazy i Jerozolimy Wschodniej. Europejscy i amerykańscy konsumenci pokazują swój sprzeciw wobec izraelskiej okupacji, uczestnicząc w bojkocie konsumenckim produktów Ahava – zorganizowano wiele akcji bojkotu konsumenckiego w Amsterdamie, Paryżu, Montrealu, Londynie, Wiedniu oraz Stanach Zjednoczonych.

Mam szczerą nadzieję, że w świetle powyższych informacji zdecydują się Państwo na wycofanie produktów firmy Ahava Dead Sea Laboratories ze swojego asortymentu, okazując tym samym poszanowanie dla praw człowieka i prawa międzynarodowego.

Bardzo proszę o pilną odpowiedź w tej sprawie. Dziękuję za uwagę i poświęcony czas.

Z poważaniem,

XXX

* Więcej informacji na temat nielegalnych metod działania firmy Ahava i kampanii dotyczącej jej bojkotu znajdziecie Państwo na stronie: www.stolenbeauty.org.

*Więcej informacji na temat globalnego ruchu Bojkotu, Wycofania Inwestycji i Sankcji znajdziecie Państwo na stronie: www.bdsmovement.net.

———————————————————————————
Można również zaprotestować wysyłając e-kartkę z poniższej strony (w języku angielskim)

http://codepink.salsalabs.com/o/424/t/9723/postcard.jsp?postcard_KEY=427

Rozmowa z Oferem Neiman`em – izraelskim aktywistą praw człowieka, członkiem grupy „Bojkot od wewnątrz”.

Aneta Jerska: Jesteś  aktywistą izraelskiej grupy “Bojkot od wewnątrz” – organizacji, która namawia do bojkotu Izraela. Dlaczego namawiasz do bojkotu? Władze Izraela twierdzą, że bojkot jest aktem agresji, który najbardziej dotyka zwykłych ludzi.

Ofer Neiman: Izraelscy działacze i aktywiści praw człowieka to niezbyt liczna grupa osób, która nie jest w stanie powstrzymać izraelskiej polityki apartheidu i okupacji. Rządy krajów Europy, Stanów Zjednoczonych i innych państw poniosły sromotną klęskę w swoich próbach powstrzymania niesprawiedliwości. Dotyczy to oczywiście również Polski. Aby powstrzymać okupację potrzebujemy wsparcia z zewnątrz, w przeciwnym wypadku okupacja będzie postępować. Nie mamy innego wyboru jak apelować do ludzi dobrej woli na całym świecie aby włączyli się w pokojową kampanię. Jeśli chodzi o wprowadzenie ewentualnych sankcji przeciwko Izraelowi, to pamiętajmy że jest to narzędzie legalne. Izraelczycy mogą nie lubić sankcji, ale jest to całkiem co innego niż izraelska kampania polegająca na stosowaniu przemocy i sankcji wobec Palestyńczyków takich jak blokada Strefy Gazy, aresztowania, tortury czy używanie białego fosforu.

Jak wygląda obecnie sytuacja takich organizacji jak Wasza? W lipcu Kneset uchwalił ustawę zakazującą wzywania do bojkotu. Czy spotkaliście się z jakimiś konsekwencjami?

O.N Samo prawo nie kryminalizuje wezwania do bojkotu, ale zawiera zapis, dzięki któremu każdy kto czuje się dotknięty konsekwencjami takich apeli będzie mógł o wiele łatwiej pociągnąć do odpowiedzialności obywateli izraelskich, którzy taki bojkot wspierają.

Prawo uchwalone w Knesecie nie weszło jeszcze w życie, obecnie czekamy na decyzję Sądu Najwyższego dotyczącą tej ustawy. Sąd jest władny uchylić takie prawo, ale niezależnie od jego decyzji zamierzamy kontynuować nasze działania.

No dobrze, ale jako obywatel Izraela, w jaki sposób możesz bojkotować swój kraj i jego instytucje?

O.N Obywatele Izraelscy mieszkający w Izraelu mogą bojkotować niektóre z sektorów systemu apartheidu, jak np. produkty żywnościowe produkowane w nielegalnych koloniach izraelskich na okupowanym Zachodnim Brzegu. Naszym głównym zadaniem, jako obywateli Izraela właśnie jest wspieranie i promocja kampanii BDS (Bojkotu, Wycofania Inwestycji oraz Sankcji) w stosunku do państwa Izrael na całym świecie, do momentu kiedy kraj nie zacznie przestrzegać prawa międzynarodowego.

Bojkot może spowodować, że Izraelczycy poczują że cały świat jest przeciwko nim. Czy nie doprowadzi to do tego, że Izrael tylko wzmocni swoją politykę?

O.N Wielu Izraelczyków jest apatycznych jeśli chodzi o samą okupację (jako forma pewnego rodzaju opozycji przeciwko ideologicznemu wspieraniu okupacji). Duża część czerpie profity z utrzymana status quo. Presja ze strony globalnej kampanii bojkotu może sprawić, że zmienią oni swoje nastawienie w tej sprawie.

W jaki sposób Izraelczycy czerpią korzyści z utrzymania status quo?

O.N Duża część izraelskiego przemysłu hi-tech jest powiązana z przemysłem zbrojeniowym (np. wiele firm współpracujących z izraelskim wywiadem czy służbą bezpieczeństwa). Izraelskie przedsiębiorstwa czerpią korzyści z nowych rynków, które zostały dla nich otwarte w czasie tzw. „procesu Oslo” i nadal pozostają dla nich dostępne. Bardzo łatwo jest cieszyć się życiem w Tel Awiwie i zapomnieć o okupacji, która ma miejsce kilka kilometrów dalej..

Do bojkotu namawiacie również artystów, którzy planują zagrać w Izraelu, z jakim skutkiem?

O.N Wielu artystów odwołało swoje wystąpienia w naszym kraju po tym jak otrzymali apele od obywateli Izraela z wezwaniem do bojkotu. W naszych apelach opieramy się na prawie międzynarodowym, opisujemy pogwałcenia praw człowieka oraz akty prawa międzynarodowego, które Izrael narusza. Część z nich wydała oświadczenia popierające kampanię BDS, inni „tylko” odwołali swój przyjazd, ale wyraźnie było to efektem naszych działań. Swoje wsparcie dla kampanii BDS ogłosili  m.in. Roger Waters, Elvis Costello, Faithless, Macy Grey, Alice Walker, Devendra Banhart, Mike Leigh. Macy Grey powiedziała np. że gdyby wiedziała co się dzieje w Izraelu to nigdy by tam wcześniej nie zagrała..

Roger Waters z kolei napisał w swoim liście, „Dla mnie osobiście wspieranie kampanii bojkotu jest wyrazem solidarności nie tylko z Palestyńczykami, ale również z tysiącami Izraelczyków, którzy nie zgadzają się z rasistowską i kolonialną polityką swojego rządu.”

Pod koniec listopada zorganizowaliście protest przed hotelem Inbal w Jerozolimie, gdzie obradowała Światowa Organizacja Handlu. Co było celem tej akcji i dlaczego oprotestowaliście akurat WTO?

O.N Organizowanie międzynarodowej konferencji w Izraelu we współpracy z izraelskim rządem jest pewnego rodzaju formą nagrody dla naszego kraju. To jasny sygnał dla rządu: wszystko jest ok, pogwałcenia praw człowieka w waszym kraju nie mają dla nas żadnego znaczenia, jest to przyzwolenie na tego typu praktyki. Co więcej, byliśmy wściekli, że Izrael prezentował siebie jako lidera w dziedzinie służby zdrowia, po tym jak odmawia Palestyńczykom prawa do podstawowej opieki zdrowotnej. Wiemy np., że władze Izraela uzależniają wydanie przepustki mieszkańcom Gazy, udającym się na leczenie za granicę, od podpisania tzw. „lojalki” z izraelskim urzędem bezpieczeństwa, czyli pod warunkiem kolaboracji.

Kiedy mówi się w Polsce o kampanii bojkotu, bardzo często padają oskarżenia o antysemityzm oraz porównania do sytuacji sprzed II Wojny Światowej. W jaki sposób wytłumaczyłbyś ludziom w Polsce taktykę bojkotu w tym kontekście?

O.N Sam mam polskie korzenie, moja rodzina pochodzi z Polski, większość zresztą została zamordowana przez nazistów w 1941 roku, moja matka przeżyła bo była blond dzieckiem, które ukrywali Polacy do czasu zakończenia wojny, więc wiem naprawdę dużo na temat antysemityzmu. Kampania przeciwko izraelskiemu apartheidowi nie ma nic wspólnego z antysemityzmem. Jej podstawą są prawo międzynarodowe oraz uniwersalne prawa człowieka. Kampania BDS wzywa do instytucjonalnego bojkotu Izraela, nie jest ona wymierzona personalnie w Żydów czy Izraelczyków. Lekcja jaką wyniosłem z Holocaustu to „Nigdy więcej nikomu”. Niestety rząd Izraela i jego sojusznicy zdają się promować całkiem inną lekcję, czyli „Izrael może robić to, czego nie mogą inni”. Polscy politycy oraz osoby publiczne mając dobre intencje (i poczucie winy?) wspierają Izrael w jego polityce kosztem Palestyńczyków. Nie możemy akceptować tej karygodnej eksploatacji spadku po Holocauscie.

Kilka dni temu Polska zablokowała raport Unii Europejskiej krytykujący izraelską politykę wobec Palestyńskich obywateli Izraela. Co powiedziałbyś polskim politykom wspierającym Izrael?

O.N Wygląda to tak, jakby członkowie polskiego rządu oraz inne osoby publiczne próbowały naprawić krzywdy jakich doznali Żydzi (włącznie z moją rodziną) w Polsce. Według mnie taka polityka jest karygodna. Polska jaka członek Unii Europejskiej musi przestrzegać elementarnych zasad prawa międzynarodowego oraz praw człowieka. Izraelskie kolonie na okupowanym Zachodnim Brzegu są jawnym pogwałceniem prawa międzynarodowego, jeśli władze Izraela nie mają zamiaru ich usunąć, polski rząd nie powinien utrudniać pociągnięcia Izraela do odpowiedzialności i wprowadzenia sankcji. To samo dotyczy licznych pogwałceń praw człowieka przez władze Izraela jak aresztowania i torturowanie palestyńskich dzieci czy właśnie nierówne traktowanie Palestyńczyków w Izraelu. Niech Ci, którym poczucie winy nakazuje bezmyślne poparcie dla polityki Izraela zaoferują swoje wygodne domy Palestyńczykom na jakiś czas i zajmą ich miejsce tutaj, niech poddadzą się szykanom armii izraelskiej na Zachodnim Brzegu lub spróbują żyć w Strefie Gazy objętej izraelską blokadą. I jeszcze jedno – polityka która ma na celu pociągnięcie Izraela do odpowiedzialności nie rozwiązuje kwestii antysemityzmu, który w Polsce wciąż stanowi problem. To właśnie bezmyślne i moralnie wątpliwe wspieranie obecnej polityki Izraela utwierdza mit mówiący o tym jakoby Żydzi kontrolowali finanse i pociągali za sznurki na całym świecie, jest to kolejny argument służący rasistowskiej i antysemickiej demagogii.

Rozmawiała Aneta Jerska

Strona internetowa grupy “Bojkot od wewnątrz” – http://www.boycottisrael.info/

Jak donoszą agencje prasowe największy szwedzki fundusz emerytalny, Foersta AP-Fonden nie będzie wykupywał akcji izraelskiego Elbitu. Dlaczego? Sprawa dotyczy etyki funduszu. Zarządzający funduszem zwrócili uwagę na udział przedsiębiorstwa Elbit w tworzeniu muru z Zachodnim Brzegiem Jordanu. Na posiedzeniu rady etyki funduszu omawiano uczestnictwo Elbitu w budowie systemu zapór, oddzielających Zachodni Brzeg Jordanu od Izraela. Według rady istnieje możliwość powiązania Elbitu z łamaniem podstawowych konwencji i norm. To z kolei może rzutować na wizerunek i interesy szwedzkiego funduszu emerytalnego. To nie jedyny przypadek wycofania inwestycji i zerwania związków z nieetyczną firmą Elbit.

Kilka miesięcy wcześniej norweski, rządowy fundusz emerytalny SPU, poważny inwestor na rynku światowym, zakazał nabywania akcji izraelskiego przedsiębiorstwa z tych samych powodów. Działanie to zostało oficjalnie oprotestowane przez Tel-Awiw¹. Wycofanie swoich inwestycji szeroko argumentowała norweska Minister Finansów Kirstin Halvorsen odwołując się do dyrektyw międzynarodowego prawa humanitarnego.

To nie koniec problemów spółki. Izraelska agencja ratingowa Standard & Poor’s Maalot umieściła notowanego w Londynie i Warszawie dewelopera Plaza Centers, oraz jej głównego akcjonariusza, notowaną w Tel Avivie i na nowojorskim Nasdaq spółkę Elbit Imaging na liście obserwacyjnej z nastawieniem negatywnym. Ta i inne negatywne opinie dotyczące możliwości obsługi zobowiązań płatniczych zaciąganych przez spółkę Elbit Imaging wskazuje na czarne chmury zbierające się nad jej głową. Jednak polski rząd zdaje się tego nie dostrzegać.

Korporacja od zabijania

Elbit Systems Ltd. to firma założona przez Elron Electronic Industries w 1967 roku z siedzibą w Haifie. W 1996 korporacja rozbiła się na trzy przedsiębiorstwa: Elbit Medical Imaging produkującą systemy diagnostyczne² i urządzenia do obrazowania medycznego, oraz zarządzającą nieruchomościami, hotelami i centrami handlowymi, Elbit Systems – jeden z największych na świecie wytwórców elektronicznych systemów obronnych oraz Elbit, konsorcjum w dziedzinie komunikacji, przejściowo wchłoniętą przez Elron, która następnie trafiła pod zarząd pierwszego izraelskiego operatora GSM Partner Communications Company Ltd.

Elbit Systems należy do grupy przesiębiorstw nowych technologii, których obroty przekraczają 1,0 mld USD. W przypadku tej spółki to 2,832 mld USD. Izrael w tym rankingu znajduje się na 19. miejscu, zaraz za Szwajcarskim Rolexem i Swatchem.

Rok 2000 przyniósł fuzję Elbit Systems z El-Op, przedsiębiorstwem kontrolowanym przez Michaela Jedermanna, który posiada 45% udziałów Elbitu. Firma przejmowała kolejne przedsiębiorstwa. Nabyła udziały spółki Elisra,Tadiran Communications, Shiron Satellite Communications, BVR Systems, Assets of Israel Military Industries’ Aircraft Systems Division, Innovative Concepts, Inc., Mikal Ltd. Jednak już rok wcześniej spółka napotkała niespodziewane problemy. Nastąpiła wyprzedaż udziałów Elbitu. Uczyniła to najpierw Norwegia, potem Dania, a na koniec bojkotu podjęła się Szwecja. Polsce niestety do Skandynawów pod względem odpowiedzialności społecznej bardzo daleko.

Zaangażowanie w okupację

O co idzie? Otóż, system zapór, zwany kiedyś Murem Szarona, jest budowany od kilku lat. Składa się z zapór betonowych i stalowych, wież obserwacyjnych, systemu czujników i jest nadzorowany z powietrza przez samoloty bezzałogowe, dostarczone przez firmę Elbit. Pewien wgląd w ów krajobraz powolnego wyniszczania Palestyńczyków dają zdjęcia artysty Taysira Batniji, który w becherowskiej estetyce ukazuje izraelskie wieże strażnicze. Cały pas zapór, łącznie z drogą rokadową dla żołnierzy, ma kilkadziesiąt metrów szerokości i w całości położony jest na ziemiach Palestyńczyków. Dodatkowo w wielu miejscach zbudowano go w odległości nawet kilku kilometrów od uznawanej przez społeczność międzynarodową granicy Izraela. Stwarza to uzasadnione przesłanki do twierdzeń o chęci zagarnięcia części ziem okupowanych. Niszczy również życie społeczne i gospodarcze na terenach palestyńskich.

Elbit Systems Ltd. jest jednym z największych izraelskich przedsiębiorstw specjalizujących się w dziedzinie systemów bezpieczeństwa. Jego domeną jest wojskowa elektronika, systemy nadzoru, UAV – bezzałogowe aparaty latające. Firma dostarcza zarówno UAV, jak i innych technologii wojskowych dla sił okupacyjnych. Podobnie jak wszystkie izraelskie firmy działające w sektorze wojskowych technologii, Elbit upatruje w niekończącej się wojnie i okupacji cennych możliwości marketingowych. Produkowane przez Elbit UAV mogą być sprzedawane na rynku światowym jako urządzenia „przetestowane w boju”, co zwiększa ich atrakcyjność i prowadzi do ich przyjmowania przez międzynarodowe siły zbrojne. Ten aspekt ekonomicznej rozgrywki, której ofiarami padają zamknięci w „więzieniu na wolnym powietrzu” mieszkańcy Strefy Gazy podkreślał nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla Jeff Halper – dyrektor i założyciel Izraelskiego Komitetu Przeciwko Wyburzeniom Domów. Sieć kontaktów Elbitu rozciąga się na wiele liczących się na świecie spółek zależnych od zbrodniczego koncernu, czemu przeciwstawia się prowadzona kampania BDS – pokojowy ruch oporu wobec okupacji. W Polsce dopiero zaczyna rozbrzmiewać hasło kampanii – Bojkot, Wycofanie Inwestycji i Sankcje. Być może ten oddolny nacisk jakkolwiek wpłynie na politykę polskiego rządu, coraz silniej wiążącego się z Elbitem.

A tymczasem w Polsce…

Polskie Ministerstwo Obrony Narodowej, nic nie robiąc sobie z poważnych naruszeń jakich dokonuje Elbit, podpisało kontrakt na dostawy czujników z Elbit Systems. Firma otrzymała od MON kontrakt o wartości 16 mln USD na dostawy systemów do monitorowania i inwigilacji dla Polskiej Armii. Konsorcjum złożone z Elbit Systems oraz Wojskowego Instytutu Łączności ma dostarczyć czujniki, m.in. sejsmiczne i akustyczne, które mają być zamontowane na transporterach Rosomak 8X8. Systemy pokładowe pojazdów będą wyposażone w urządzenia rozpoznawcze, w tym kamery, radar pola walki i dalmierz laserowy, oraz komputery pokładowe, systemy komunikacji szyfrowanej i bezzałogowe samoloty rozpoznawcze. Tym sposobem Elbit ma zapewnić większość optoelektroniki, a także samoloty. Wojskowy Instytut Łączności będzie z kolei odpowiadał za zabudowę transporterów, ich okablowanie, oprogramowanie i integrację urządzeń pokładowych³.

Zadziwia swoją bezczelnością wypowiedź Edwarda E. Nowaka, publikującego na stronie Bumaru, polskiego dostarczyciela broni, tekst dotyczący konsolidacji Polskiego Przemysłu Obronnego. Nowak pozycji izraelskich firm na światowych rynkach zbrojeniowych, stwierdza, że „potrzeby obrony swego państwa wymusiły ogromne nakłady na zbrojenia 13,4 mld USD (6,9% PKB) ponoszone przez ten kraj. Firmy izraelskie dynamicznie się rozwinęły, tworząc najbardziej nowoczesne rozwiązania militarne. Największe z nich to Elbit, IAI, Rafael, IMI. Ich obroty sięgają około 8 mld USD. Nabyte doświadczenie skutkuje  rozwinięciem ekspansji eksportowej w Europie, Stanach Zjednoczonych, Indiach, a ostatnio w Ameryce Południowej”⁴. Wysokie obroty – zgoda, ekspansja – zgoda, ale o jakich „potrzebach obrony” pisze tu p. Nowak? Kłamliwie ciężka jest argumentacja nie tylko p. Nowaka, ale i wszystkich, którzy usprawiedliwiają gwałt zadawany przez państwo Izrael na palestyńskich ziemiach.

Elbit jest wszędzie, np. w Łodzi…

Pod koniec 2009 roku rozgorzała sprawa dotycząca zgodności z prawem działań inwestora z Izraela, p. Mordechaia Zissera. Pojawiło się wtedy podejrzenie że przy okazji inwestycji w Łódzkie Centrum Dialogu naruszono prawo związane z ochroną zabytków miasta, dotyczące także planów zagospodarowania przestrzennego i majątku Łodzi, zarządzanego przez ówczesnego prezydenta J. Kropiwnickiego. Kropiwnicki miał potraktować nad wyraz preferencyjnie izraelskiego inwestora. Inwestycja zaczęła sukcesywnie rosnąć w kosztach, i z wstępnych 6 mln zrobiło się 13 mln, które w połowie pokryć ma budżet Łodzi. Inwestycja, realizowana potem przez znaną łódzką firmę REMO-BUD, realizowana był z trudem, a na tablicach przez cały czas widniała informacja, że inwestorem jest Miasto Łódź.

Sprawa jest o tyle kontrowersyjna, że p. Zisser jest współwłaścicielem firmy Elbit Medical Imaging, związanej z izraelskim dostarczycielem broni na cały świat, opisanym wcześniej Elbit Systems Ltd. Ta sama firma, Elbit Medical oraz związana z nią firma Gamida CELL, były strategicznymi sponsorami min grzmiących na nad wyraz “hucznych” obchodach 65. Rocznicy Likwidacji Litzmannstadt Ghetto z 2009 roku⁵. Firma Elbit jest też związana z Philipsem, inwestorem budynku Infosysu i właścicielem działki pod nim.

Miejmy nadzieję, że kampania bojkotu izraelskich firm zaangażowanych w okupację Zachodniego Brzegu Jordanu, nagłaśniana przez Kampanię Palestyna pozwoli przejrzeć na oczy nie tylko p. Klichowi, szefowi obrony narodowej, ale także skłoni udziałowców i odbiorców produktów spółek związanych z przedsiębiorstwem Elbit do bardziej odpowiedzialnych posunięć biznesowych. Może nie warto czekać na wiatr zmian wiejący z dalekiej Skandynawii, a rozpętać własną pokojową wichurę?

Karolina A Dobosz

“We know too well that our freedom is incomplete without the freedom of the Palestinians…”
Nelson Mandela, former South African President

“We stand united in our belief that divesting from companies that provide significant support for the Israeli military provides moral and strategic stewardship of tuition and taxpayer-funded public education money. We are all peace makers, and we believe that no amount of dialogue without economic pressure can motivate Israel to change its policy of using overwhelming force against Palestinian civilians.”

Shirin Ebadi, Iran, 2003 Nobel Peace Laureate
Mairead Maguire, Ireland, 1976 Nobel Peace Laureate
Rigoberta Menchu Tum, Guatemala, 1992 Nobel Peace Laureate
Jody Williams, USA, 1997 Nobel Peace Laureate

For decades, Palestinians have been denied their basic rights. Palestinians in the West Bank and Gaza live under a brutal Israeli occupation and are subjected to daily violations of their basic human freedoms and lack basic rights as workers. Palestinian citizens are institutionally discriminated against. Refugees are denied their right to go home.

In response to a call from Palestinian civil society, including the entirety of the trade union movement, for a campaign of Boycotts, Divestment and Sanctions against Israel until it complies with international law,1 the Polish Campaign of Solidarity with Palestine is today launching a campaign against Egged-Mobilis, a company that attacks workers’ rights in Poland and is directly involved in gross violations of international law in Palestine.

Egged, the Israeli owner of Polish bus company Mobilis, operates services for illegal Israeli settlements inside occupied Palestinian territory. It provides transport to illegal Israeli settlements inside occupied Palestinian territory and is involved in the Jerusalem Light Rail, a project that links settlements to Israel, is designed to cement Israel’s hold on occupied land that has been described as illegal by the UN. By facilitating population transfer into occupied Palestinian territory, Egged and Mobilis are actively and knowingly complicit with Israeli violations of international law.

In Poland, under the aegis of Mobilis, Egged attacks worker’s rights and is reducing the service offered to the public. Egged, one of the companies to profit most from an unpopular round of privatisation in Poland, operates throughout Poland.2 Workers’ wages, working conditions and hours have all been dramatically reduced. The Treasury Ministry is planning further privatization of public transport and Egged will have the opportunity to further tighten its grip on the Polish transport market.

In 2004 the International Court of Justice (ICJ) ruled that the construction of Israeli settlements in occupied Palestinian territory violates international law as laid out in Article 49 of the Fourth Geneva Convention, which forbids population transfer into occupied territory.3 Egged profits from these violations of international law. The ICJ ruling also stated that all states are under an obligation not to “render assistance in maintaining the situation created by such construction”. By providing Egged, an agent of Israeli occupation, with contracts, the Polish state is bringing into question whether it is undermining international law. The Polish Campaign of Solidarity with Palestine, a group of concerned citizens, human rights defenders and trade unionists, calls upon the local municipalities in Poland to end their support for Israel’s illegal occupation but cutting all ties with Egged and refusing to grant the company further contracts.

Given that Egged attacks undermines working conditions in Poland and is involved in maintaining a system of settlements that violate international law and lead to the exploitation of Palestinian labour in Palestine, we also call upon the Polish trade union movement to join us in this campaign. An injury to one is an injury to all!

As citizens have a duty to uphold international law and inalienable rights – let us join together for justice and equality! Free Palestine!

- Kampania Solidarności z Palestyną.

1 http://www.bdsmovement.net/call
2 Egged-Mobilis operates services in Warsaw, Kraków, Bydgoszcz, Ciechanów, Mińsk Mazowiecki, Mława, Płock, Przasnysz and Ostrołęka, Gdańsk, and Kielce and elsewhere
3 http://www.icj-cij.org/docket/index.php?pr=71&code=mwp&p1=3&p2=4&p3=6&case=131&k=5a

Thursday February 24th 2011

Today, Palestinian and Polish activists tied a giant traditional Palestinian scarf (Kuffeyah) around the iconic Palm sculpture in Jerusalem Avenue, central Warsaw.

The palm, which dominates Warsaw’s city-scape and appears on post-cards was created by Polish artist Joanna Rajkowska. Rajkowska is known for her advocacy for Palestinian human rights and work in the occupied West Bank city of Jenin.

The action is a response to the top-level meeting between Israel and Poland, taking place not in Israel’s diplomatic capital Tel-Aviv but Jerusalem – the Eastern part of which is recognised by the EU and United Nations as occupied territory. East Jerusalem’s Palestinian residents have been subject to a violent eviction campaign by Israeli-state sponsored settlers and home demolitions for decades.

The meeting between the two governments includes Prime Ministers Benjamin Netenyahu and Donald Tusk as well as senior representatives from the Ministries of Culture, Defence, Intelligance and Foreign Affairs.

Poland, often described as Israel’s unofficial ambassador in Europe, seeks to upgrade military, research and development, and cultural ties with Israel.

Human Rights activists of the Polish Solidarity Campaign with Palestine have called the meeting a normalisation of occupation and apartheid.

It has also said that Israeli companies operating in Poland such as Egged, Eden, Elbit, and Rafael and the majority Israeli construction company owned  ASBUD are aiding and abetting war crimes and that their contracts should be cancelled until they cease to perpetuate Israel’s illegal occupation.

Artist and creator of the Palm Joanna Rajkowska said:

“The Palm has always been on the side of those who are absent, deprived of their voice or spoken for by others who have no legitimacy to do so. She has been a Jewish woman, a nurse, and a victim of climate change and right-wing governments in Poland.

This time she is the voice of opposition to the illegal annexation of Jerusalem and Israel’s ethnic cleansing of Palestine which the Polish government appears to encourage.

The Palm has always been and always will be a voice speaking up for all emancipatory and liberation movements. In this turbulent time for the Middle Meast, the Palm firmly stands on the side of radical democracy.”

In July 2011 Poland will take over presidency of the European Union.

Contact

Ewa Jasiewicz 511 162 549 (Kampania Palestyna)
Ala Qandil 533 277 207 (Kampania Palestyna)

www.kampania-palestyna.pl

Notes

This was an action entirely planned and carried out by Polish and Palestinian women activists

Italy and Germany are the only other countries to have had such meetings in Jerusalem.

Since 1967, around 2,000 homes have been demolished in East Jerusalem. According to official statistics, from 2000 – 2008 the Israeli authorities demolished more than 670 East Jerusalem homes. The number of outstanding demolition orders is estimated at up to 20,000. (Source, Israeli Committee Against Home Demolitions)

Between 2001 and 2009, 37 percent of all settlement housing units in the occupied Palestinian territory were located in East Jerusalem, reports the EU. (OCHA December 2010)

EU foreign policy chief Catherine Ashton reiterated last week that “the EU does not recognize” the annexation of East Jerusalem by Israel, meaning structural changes to the territory are illegal under international law. (Ibid)

Palestinian human rights organisations: Aldameer, Addameer, Al Haq, Defence for Children International, Jerusalem Centre for Legal Aid and Human Rights, Al Mezan Centre for Human Rights, Ramallah Centre for Human Rights, Womens Centre for Human Rights and Counselling, and Ensan Centre for Human Rights have sent a joint letter calling on the Polish Government to undertake its’ responsibilities to abide by EU and international law.

Nobel Peace Prize laureate Jeff Halper of the Israeli Committee Against Home Demolitions, Donna Baranski Walker, Awarded Medal of Gratitude by Poland in 2010 and founder of the Rebuilding Alliance, and Israeli academics, lawyers and activists from Boycott from within group have also written to the Polish government to contest the Jerusalem meeting.

See www.kampania-palestyna.pl for more details

Israel’s violations of human rights, in the occupied Palestinian territories, as well as inside Israel, include violations of: the Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid (1976); The Fourth Geneva Convention (1949) Art 49 regarding transfer of an occupying powers’ civilian population into the territory it occupies;  The Right to Life, article 6 of the Covenant on Civil and Political Rights 1966; Fourth Geneva Convention (1949), Art 33, Prohibiting collective punishment of a civilian population; and Articles 53 and 147 on deliberate and wanton destruction of personal and state property not justified by military necessity.

Fundamental principles of international law as well as numerous European Union laws have been violated by Israel’s policy of founding illegal colonies on Palestinian territories as well as imposing blockade on Gaza, not to mention Israel’s numerous military operations which have targeted civilians and civilian infrastructure and property, Israel’s policy of extra-judicial execution and Israel’s continued building of the illegal separation barrier (wall) inside occupied Palestinian territory.

In view of the aforementioned violations of international law and human rights, we expect Poland, as a prominent member of the EU, to:

-          Clarify, in the most unequivocal manner, that from now on, Poland will not be complicit in Israel’s violations of international law and human rights.

o   In particular, we expect Poland to cancel arms trade between Rafael and Poland’s Bumar for Spike Missile production, given  that these weapons are used by the Israeli military against civilians

http://www.deagel.com/news/Spike-Missile-Deal-between-Israel-and-Poland-
Contract-Signed_n000000180.aspx

http://www.mesko.com.pl/en/o-nas/informacje-o-firmie.html

http://www.altair.com.pl/nsp-spec-242

-   Promote an EU arms embargo on Israel, in accordance with the tenets of international law.

-    Send independent observers to monitor Israel’s human rights violations in the occupied Palestinian territories, including East Jerusalem.

-   Monitor and protest against a wave of racist legislation proposals that have been adopted by the Knesset, or are about be voted on by it.

-   Cancel contracts and operations in Poland by Israeli companies that are clearly violating International Law through their illegal operations in servicing and building illegal settlements in occupied Palestine. Contracts should not be signed nor implemented until these companies cease their material and financial support for the illegal occupation of Palestinian territory. Some of these companies are:

-  Egged Mobilis - currently running parts of the Polish city bus routes; responsible for co-constructing the Jerusalem Light Railway System; and operating bus routes between illegal settlements in the occupied West Bank;

- Eden Springs Ltd - the second largest distributor of bottled water in Poland – The parent company of Eden Springs Ltd is Mayanot Eden which has, amongst its sources the Salukia spring as well as a bottling plant in Katzrin, both in the occupied Golan Heights;

-  ASBUD – founded and majority owned by Israeli corporations Asthrom, Shikun and Binui Group (Housing and Construction Holding) (HCH) and S.T.R. Development & Construction Group. ASBUD is a real estate development company listed in Poland, building housing complexes in the neighborhoods of Konstancin, Tarchomin and Piaseczno amongst others.

§  Asthrom supplies construction materials for Israeli military checkpoints (“terminals”) in the occupied West Bank, and is building housing units in the illegal settlement of Nof-Zion in Jerusalem. It is a majority stakeholder in the construction of the Light Rail Project in Jerusalem, which will supply transportation services to settlement towns and neighborhoods around Jerusalem.

§  Shikun and Binui is expanding the illegal settlement of Ramot in occupied East Jerusalem, whilst its subsidiary company and contracting arm for HCH Solel Boneh is listed by the Israeli Ministry of Defense as a supplier of construction elements for the construction of Israeli military checkpoints in the occupied West Bank.

http://en.shikunbinui.co.il/category/range_of_activities#{28DBD682-E827-4034-
9DA0-54B1226E42C8}

Some of us were born in Poland. Others are the descendants of immigrants from Poland. To the best of our knowledge, Poland’s present policy towards Israel has been shaped, to a great extent, by the history of Jews in Poland. If there is any lesson to be learnt from this chapter in history, it should be a universal lesson. When Israel is subjecting millions of human beings to indiscriminate violence and humiliation we say: Not in our name! And when Israel is committing these acts, we expect your protesting voice to be heard as well.

Please do not shun responsibilities!

Sincerely,

Prof. Rachel Giora
Shir Hever
Eytan Lerner
Ofer Neiman
Adv. Emily Schaeffer
Tal Shapira
Edo Medicks

On behalf of

BOYCOTT! Supporting the Palestinian BDS Call from Within

www.boycottisrael.info

Według izraelskiej organizacji praw człowieka, Koalicji Kobiet na Rzecz Pokoju “Debata nad ustawą to krok w kierunku wprowadzenia antydemokratycznego ustawodawstwa w Knessecie”.

W praktyce ustawa kryminalizuje wszelkie działania krytykujące izraelską politykę na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych, twierdząc, że wspierają one i zachęcają do bojkotu Izraela.

Autorami projektu ustawy są prawicowi deputowani: Ze’ev Elkin (Likud), David Rotem (Israel Beitenu), oraz Daliya Izzik (Kadima)

Projekt ustawy budzi kontrowersje w samym Izraelu, ponieważ w zakresie ewentualnych działań objętych zakazem znajdą się m.in:

– publikowanie oraz rozpowszechnianie informacji na temat pogwałceń praw człowieka przez władze Izraela na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych

– monitorowanie oraz publikowanie map obrazujących rozbudowę nielegalnych osiedli osadników żydowskich na Zachodnim Brzegu

– członkostwo w grupie na facebook`u wspierającej działania BDS

Jak twierdzi Eilat Maoz, koordynatorka Koalicji Kobiet Na Recz Pokoju “To krok, który pokazuje, że nasz rząd nie jest usatysfakcjonowany dotychczasowymi represjami skierowanymi przeciwko organizacjom lewicowym i próbuje zdelegalizować wszelką działalność lewicowych aktywistów uciszając swoich obywateli. To rząd, który boi się prawdziwej, demokratycznej debaty, ponieważ obnażyłaby ona powszechną niezgodę na kontynuację polityki okupacji i rozbudowy nielegalnych osiedli.”

Więcej informacji:

Tamara Traubman, Koalicja Kobiet Na Rzecz Pokoju +972 50-8575730

Roy Yalin: +972 54-4654431

]]> http://www.kampania-palestyna.pl/index.php/2011/02/14/knesset-debatuje-nad-ustawa-zakazujaca-wspierania-kampanii-bds/feed/ 0 http://www.kampania-palestyna.pl/index.php/2011/01/17/spotkanie-izraelski-apartheid-i-pokojowy-opor-kampania-bojkot-wycofanie-inwestycji-i-sankcje-22-stycznia-warszawa/ http://www.kampania-palestyna.pl/index.php/2011/01/17/spotkanie-izraelski-apartheid-i-pokojowy-opor-kampania-bojkot-wycofanie-inwestycji-i-sankcje-22-stycznia-warszawa/#comments Mon, 17 Jan 2011 21:58:10 +0000 aneta http://www.kampania-palestyna.pl/?p=2161 Spotkanie: “Izraelski apartheid i pokojowy opór: kampania Bojkot, Wycofanie Inwestycji i Sankcje”

Polska Kampania Solidarności z Palestyną, Le Monde Diplomatique oraz Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne Palestyńczyków Polskich zapraszają na spotkanie z Benem Whitem – autorem książki “Apartheid izraelski”.

WARSZAWA – 22 stycznia (sobota)

Aula Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego

ul Żurawia 4

godz:18:30

Ben White – niezależny dziennikarz, pisarz i publicysta, działacz na rzecz praw człowieka specjalizujący się w tematyce konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Publikował m.in na łamach Guardiana, Al-Jazeery English i Christian Science Monitor. Jego książka “Apartheid izraelski – przewodnik dla początkujących” (wyd Książka i Prasa, 2010) zyskała rekomendację i uznanie laureata Pokojowej Nagrody Nobla arcybiskupa Desmonda Tutu i profesora Ilana Pappe`a. White wykładał m.in w Londynie na zaproszenie Amnesty International, w parlamencie brytyjskim, a także w kościołach i na uniwersytetach w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie.

Zapraszamy!

Polska Kampania Solidarności z Palestyną, Klub Falanster oraz Le Monde Diplomatique zapraszają na spotkanie z Benem Whitem, autorem książki “Apartheid izraelski”

WROCŁAW – 20 stycznia (czwartek)
Klub Lekarza
ul. Kazimierza Wielkiego 45
godz 17:00

Ben White – niezależny dziennikarz, pisarz i publicysta, działacz na rzecz praw człowieka specjalizujący się w tematyce konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Publikował m.in na łamach Guardiana, Al-Jazeery English i Christian Science Monitor. Jego książka “Apartheid izraelski – przewodnik dla początkujących” (wyd Książka i Prasa, 2010) zyskała rekomendację i uznanie laureata Pokojowej Nagrody Nobla arcybiskupa Desmonda Tutu i profesora Ilana Pappe`a. White wykładał m.in w Londynie na zaproszenie Amnesty International, w parlamencie brytyjskim, a także w kościołach i na uniwersytetach w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie.

Zapraszamy!

Na drugie pytanie – w jaki sposób można rozwiązać konflikt? – równie łatwo odpowiedzieć. Nie chcę wdawać się w rozważania na temat rozwiązania jedno czy dwupaństwowego. Wyobrażam sobie, że po spełnieniu wszelkich niezbędnych warunków i w pewnych okolicznościach oba rozwiązania są do przyjęcia, podobnie jak 3 lub 4 inne opcje, łącznie z moją ulubioną tzn. utworzeniem bliskowschodniej konfederacji gospodarczej. Kilka lat temu palestyński think tank „Passia” opublikował zbiór dwunastu proponowanych warunków niezbędnych do osiągnięcia pokoju. Problemem więc nie jest wskazanie niezbędnych punktów, które muszą być spełnione aby doprowadzić do rozwiązania konfliktu. Oto one w skrócie:

− sprawiedliwy i trwały pokój musi opierać się na rozwiązaniu, u podłoża którego leży włączenie wszystkich mieszkańców Izraela/Palestyny w rozwiązanie konfliktu.
− rozwiązanie takie musi zapewnić pełną reprezentację narodową każdej ze stron. W przypadku jednego demokratycznego państwa oznacza to wprowadzenie zasady: jedna osoba – jeden głos.
− żadne rozwiązanie nie zadziała jeśli nie będzie oparte na prawie międzynarodowym, prawach człowieka i rezolucjach ONZ.
− uwzględnienie prawa uchodźców do powrotu.
− sprawiedliwy i długotrwały pokój musi obejmować szersze kwestie regionalne, a nie tylko Izrael/Palestynę.
− sprawiedliwy pokój musi uwzględniać kwestie bezpieczeństwa wszystkich stron i  krajów w regionie.
− obie strony muszą odczuwać realne korzyści płynące z przyjętego rozwiązania.

Każde sprawiedliwe porozumienie musi być oparte na powyższych postulatach. Jeśli tak się stanie, wówczas rozwiązanie konfliktu może przybrać różne formy. Jeżeli, z jakiegoś powodu, któraś z ww. kwestii nie zostanie uwzględniona w przypadku ewentualnego porozumienia – żadne rozwiązanie nie zadziała, niezależnie od tego, jak dobrze wygląda na papierze.

Do rozważenia pozostaje trzecia i najważniejsza część równania – mianowicie pytanie: jak to wszystko osiągnąć? Nie możemy już opierać się na analizie, którą stosowaliśmy przez ostatnie lata. Znaleźliśmy się bowiem w sytuacji, w której doszliśmy do końca drogi agonalnego „procesu pokojowego”. Izrael nigdy dobrowolnie nie zgodzi się na zakończenie okupacji. W najlepszym wypadku władze Izraela mogą zgodzić się na kontynuację polityki apartheidu i budowania bantustanów. Biorąc pod uwagę fakt, że Izrael konsekwentnie realizuje taktykę faktów dokonanych na Terytoriach Okupowanych, musimy zdać sobie sprawę, że społeczność międzynarodowa nie jest w stanie wywrzeć presji na Izrael nawet w kwestii realizacji rozwiązania dwupaństwowego (które de facto oznacza istnienie państwa Izrael na obszarze obejmującym 78% terytoriów historycznej Palestyny bez uwzględnienia prawa do powrotu). Do tego dochodzi jeszcze kwestia veta zgłaszanego przez Kongres amerykański w stosunku do każdego, co bardziej sprawiedliwego projektu politycznego dotyczącego Izraela/Palestyny oraz niezachwianie proizraelska postawa dwóch głównych partii amerykańskich. Z drugiej strony mamy podzielone społeczeństwo palestyńskie, ze słabym liderem politycznym, który nie ma siły przebicia. W rzeczywistości, Palestyńczycy nie są nawet brani pod uwagę w tej grze politycznej, którą toczą Stany Zjednoczone i Izrael. Z racjonalnego punktu widzenia musimy przyznać, że w przypadku tzw. „procesu pokojowego” inicjowanego przez rządy doszliśmy do końca drogi.

A mimo wszystko jestem optymistą i uważam że w 2011 roku będziemy świadkami zmiany reguł gry, pewnego „przełamania”, które wykreuje nowe okoliczności mogące doprowadzić do osiągnięcia sprawiedliwego pokoju. Wstrząs, który może rozbić obecnie dominujący dyskurs musi pochodzić z zewnątrz. Może on przybrać dwie formy. Pierwszą z nich jest obecnie dyskutowana opcja polegająca na jednostronnej deklaracji niepodległości Autonomii Palestyńskiej w granicach zawieszenia broni z 1949 roku (czyli tzw. „Zielonej linii” z 1967 roku). Większość krajów na świecie – w tym kilka krajów europejskich – jest skłonnych uznać niepodległe państwo palestyńskie, przyczyniając się w ten sposób do postępującej izolacji i osłabienia wpływów Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Wielkiej Brytanii i innych „państw- graczy”. Co więcej palestyńska deklaracja niepodległości nie jest aktem jednostronnym, lecz porozumieniem zawartym z krajami członkowskimi ONZ, przyjmującymi za podstawę rozwiązania granice z 1949/67 roku – co spełnia wymogi zainicjowanej przez USA “mapy drogowej”.

Taki scenariusz, ze względu na trwający impas w negocjacjach jest mało prawdopodobny, choćby dlatego, że przywódcy Autonomii Palestyńskiej nie mają odwagi aby podjąć się realizacji tak śmiałej inicjatywy. Drugi scenariusz wydaje się bardziej prawdopodobny: w 2011 roku wobec trwającego impasu w negocjacjach Autonomia Palestyńska będzie musiała albo zrezygnować ze swoich postulatów albo upaść. Nie wydaje mi się możliwe, aby Autonomia Palestyńska przetrwała nawet do sierpnia – do tego czasu, jak oczekuje premier Salem Fajjada społeczność międzynarodowa powinna dać Palestyńczykom ich własne państwo. Nawet jeśli 90 dniowe zamrożenie rozbudowy nielegalnych osiedli doszłoby do skutku, Netanjahu do tego czasu nie będzie dyskutował kwestii granic – jedynej kwestii wartej dyskusji.

W kwestii rezygnacji Autonomii Palestyńskiej – Abbas może być słaby i podatny na presje – ale nie jest kolaborantem – może jednak utracić poparcie swojego własnego narodu, co doprowadzi do rozpadu Autonomii Palestyńskiej i ostatecznie zakończy obecny etap. Koniec, czy też upadek władz Autonomii doprowadziłby do bardzo poważnej destabilizacji sytuacji. Aby nie dopuścić do przejęcia władzy przez Hamas, Izrael najprawdopodobniej w sposób bardzo brutalny przejąłby całkowicie kontrolę nad Zachodnim Brzegiem i ponownie zaatakował Strefę Gazy, zacieśniając trwającą już permanentną kontrolę. Wsparcie 4 milionów Palestyńczyków pozbawionych wszelkiej infrastruktury gospodarczej byłoby dużym wyzwaniem (miejmy nadzieję, że społeczność międzynarodowa nie dopuści do reokupacji i powstrzyma trwający już kryzys humanitarny) Takie posunięcie ze strony władz Izraela rozpaliłoby gniewne nastroje w całym świecie muzułmańskim i wygenerowało masowe protesty na całym globie, zmuszając społeczność międzynarodową do zajęcia stanowiska.

Dopóki Palestyńczycy – jako społeczeństwo, a nie władze Autonomii Palestyńskiej – nie stwierdzą, że konflikt się zakończył – dopóty nie będzie zakończony – niezależnie od deklaracji oficjeli każdej ze stron. Izrael i jego sojusznicy sprawili, że życie Palestyńczyków staje się powoli nie do zniesienia – ale nie mogą bez końca realizować polityki apartheidu i gettoizacji. My, miliony ludzi na całym świecie, wspierający walkę Palestyńczyków nie zrezygnujemy z niej dopóki społeczność palestyńska nie da nam sygnału, że zostało osiągnięte porozumienie, którego warunki gwarantują jej niepodległość i godne życie. Do tego czasu konflikt pozostaje otwarty i będzie powodował globalne zakłócenia.

Jeśli któryś z powyższych scenariuszy się spełni i powstaną nowe okoliczności narzucające nowe wyzwania dążeniu do osiągnięcia pokoju, z dala od chaosu i przemocy – będziemy musieli odpowiedzieć sobie na pytanie: gdzie my będziemy? My, ludzie którzy wspierają sprawiedliwy, oparty na upodmiotowieniu obu stron, długotrwały pokój? Tu w Izraelu/Palestynie niestety nie toczy się żadna dyskusja na temat tego, co może się wydarzyć w 2011 roku. Jako aktywiści palestyńskich i izraelskich organizacji pokojowych nie sprawdziliśmy się nie tylko w dziedzinie inspirowania i nadania odpowiedniego kierunku działaniom naszych sojuszników i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego za granicą. Niestety mamy również tendencje do postrzegania „politykowania” jako czegoś normalnego, jednocześnie nie potrafiąc zsynchronizować naszych działań z procesami politycznymi, które zachodzą wokół nas, i w konsekwencji działając bardziej reaktywnie niż aktywnie na rzecz zmiany. Pomimo kluczowego znaczenia, jakie dla walki Palestyńczyków ma kampania BDS (bojkotu, wycofania inwestycji oraz sankcji – przyp. tłum), akcjom podejmowanym w jej ramach nie towarzyszy koncentracja działań pozwalających na wykorzystanie odpowiedniego momentu politycznego. Kiedy Izrael podnosił się z krytyki jaka spadła na niego ze strony społeczności międzynarodowej po ataku na konwój humanitarny Flotylii Wolności, izraelscy i palestyńscy aktywiści na całym świecie – włączając tych żyjących w Izraelu/Palestynie – powinni zainicjować bardziej radykalne działania. Członkowie Kongresu i parlamentarzyści na całym świecie wspierający walkę narodowowyzwoleńczą Palestyńczyków powinni być zachęcani do składania projektów ustaw mówiących o tym, że jeśli Izrael nie zakończy okupacji w przeciągu roku, ich rządy wycofają całą pomoc militarną i rozwiążą wszelkie preferencyjne układy handlowe. Może nie osiągnęlibyśmy tego w krótkim czasie, ale wyobraźcie sobie debatę, która by rozgorzała w tym okresie. Niestety, przegapiliśmy ten moment.

Obecnie znajdujemy się na zakręcie – wciąż jeszcze mamy czas – choć już niezbyt wiele – na to, aby się zorganizować. Aktywiści i grupy społeczeństwa obywatelskiego na całym świecie powinny zapytać swoich palestyńskich i izraelskich sojuszników o oceny polityczne i sugestie dotyczące podjęcia działań w momencie upadku Autonomii Palestyńskiej i tzw. „procesu pokojowego”. Należałoby zastanowić się nad tym, jak przekształcić kampanię BDS i infrastrukturę międzynarodowych działań solidarnościowych w narzędzie służące większej koncentracji na działaniach obejmujących mobilizowanie kościołów, związków zawodowych, uczelni wyższych oraz aktywizację polityków w strategicznych chwilach. W związku z brakiem organizacji typu ANC (Afrykański Kongres Narodowy – przyp tłum), która nadawałaby kierunek naszym akcjom borykamy się z trudnościami w komunikacji i koordynacji naszych działań na masową skalę. Ale jesteśmy w kontakcie ze sobą. Moment, w którym będziemy musieli podjąć zdecydowane akcje polityczne jest coraz bliżej, przyjdzie za kilka tygodni lub miesięcy i wymaga naszej gotowości i uwagi.

Życie na Terytoriach Okupowanych staje się z biegiem czasu coraz bardziej uciążliwe i całkiem możliwe, że już wkrótce granice naszej wytrzymałości zostaną przekroczone. Jeśli tak się stanie, musimy tam być, dla Palestyńczyków, na wszystkich frontach: aby ich ochraniać, walczyć z okupacją, kontrolować i zwalczać procesy polityczne sankcjonujące politykę apartheidu pod płaszczykiem rozwiązania dwupaństwowego oraz w celu osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju. W obliczu nieudolnych prób rozwiązania konfliktu podejmowanych przez rządy musimy przejąć inicjatywę. Rok 2011 należy do nas.

Jeff Halper

tłum. Aneta Jerska

Jeff Halper jest dyrektorem i założycielem Izraelskiego Komitetu Przeciwko Wyburzeniom Domów (Israeli Committee Against House Demolitions – ICAHD). Był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Tekst nadesłany przez autora do Polskiej Kampanii Solidarności z Palestyną