Sprzeciwiamy się kryminalizowaniu pokojowych protestów

We wtorek, 24 sierpnia 2010, Abdallah Abu Rahmah, czołowy palestyński organizator pokojowego obywatelskiego ruchu oporu i demonstracji przeciwko murowi został uznany za winnego „podburzania i organizawania nielegalnych marszy”. Uznanie winy zakończyło trwający osiem miesięcy proces sądowy na tle politycznym, podczas którego Abu Rahmah był przetrzymywany za kratkami. Za kilka tygodni zostanie wydany wyrok, na mocy którego Abu Rahmah może zostać skazany na karę do 10 lat więzienia.

Jest to ostatni moment żeby podjąć działania, nie jest jeszcze za późno. Ogłaszamy więc pierwszą akcję wysyłania listów i wywierania nacisku na naszych przedstawicieli w rządzie aby nie pozostawali obojętni w obliczu łamania podstawowych praw człowieka.

Abu Rahmah jest prześladowany w związku z kluczową rolą, jaką odgrywa w organizowaniu kampanii obywatelskiej przeciwko murowi oraz izraelskiemu osiedlu znajdującemu się na terenie wioski Bil’in. Został skazany jedynie na podstawie wymuszonych świadectw nieletnich, którzy byli wyrywani ze snu i aresztowani w środku nocy odmawiając im prawa do obrońcy.  W czasie całego procesu sądowego nie zdołano przedstawić żadnego materiału dowodowego, pomimo faktu, iż wszystkie protesty są filmowane przez armię izraelską.

Abu Rahmah nie znalazł się za kratkami, bo jest niebezpiecznym człowiekiem. Będąc jednym z liderów palestyńskiej wioski Bil’in, jest postrzegany jako zagrożenie z powodu jego działalności w trwającej już pięć lat niezbrojnej walce o ocalenie terenu wioski Bil’in przed murem budowanym przez Izrael oraz ciągle rozrastajacymi się osiedlami żydowskimi.

Jako członek i koordynator Społecznego Komitetu Przeciwko Murowi od momentu jego powstania w 2004, Abdallah reprezentował wioskę Bil’in na całym świecie. W czerwcu 2009 uczestniczył w bezprecedensowym procesie sądowym w Montrealu wytoczonym przez wioskę przeciwko dwum firmom kanadyjskim nielegalnie budującym osiedla na terenach Bil’in. 10 grudnia 2008, dokładnie rok przed jego aresztowaniem, Abdallah został nagrodzony przez Międzynarodową Ligę Praw Człowieka w Berlinie medalem im. Carla von Ossietzky`ego za Wybitna Służbę w obronie Podstawowych Praw Człowieka.

Zeszłego lata Abdallah wraz z laureatami Pokojowej Nagrody Nobla i uznanymi na całym świecie działaczami praw człowieka rozmawiał na temat obywatelskiej kampanii Bil’in na rzecz sprawiedliwości. Tego lata zaangażowanie w dokładnie tę samą kampanię może stać się przyczyną jego skazania na wiele lat więzienia.

Na wszystkich przesłuchaniach podczas trwającego osiem miesięcy procesu obecni byli przedstawiciele UE. Catherine Ashton, Przedstawiciel UE do Spraw Zagranicznych, publicznie skrytykowała skazanie Abu Rahmah’a w związku z protestami przeciwko barierze separacyjnej. Oświadczyła, iż „UE uznaje Abdallaha Abu Rahmah’a za obrońcę praw człowieka oddanego pokojowym protestom przeciwko trasie izraelskiej bariery separacyjnej…UE uznaje przebieg bariery, tam gdzie jest ona budowana na ziemi palestyńskiej, za nielegalny.” Skazanie Abu Rahmah’a potępiła również organizacja Amnesty International.

Rajmohan Gandhi, wnuk Mahatmy Ghani’ego jest zdania, iż “codzienne działania i demonstracje w Bil’in przeciwko izraelskiemu murowi separacyjnemu stały się modelem pokojowego oporu.”

Przy tej okazji warto sobie przypomnieć, iż nazwa “Kampania”  do czegoś nas zobowiązuje, a mianowicie do działania. Nacisk, jaki uda nam się wywrzeć może wpłynąć na wyrok w sprawie Abdullaha, jak również będzie sygnałem, że represje wobec pokojowych protestów przeciwko murowi i nielegalnym osiedlom na terenie Zachodniego Brzegu mają swą cenę polityczną.

—————————————————–.

WYSYŁAJCIE LISTY I APELE.

Możecie wykorzystać przykładowy list poniżej.

Listy ślijcie na wszystkie poniższe adresy (pamiętając o zmianie adresata):

1. Do: Mister Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski
SM.Sekretariat@msz.gov.pl

2. Do: Departament Afryki i Bliskiego Wschodu (DABW)
Dyrektor: Jacek Chodorowicz – DABW.Sekretariat@msz.gov.pl

3. Do: Departament Narodów Zjednoczonych i Praw Człowieka (DNZPCZ) Dyrektor: Marcin Nawrot – DNZPC.Sekretariat@msz.gov.pl

Apele powinny zawierać imię i nazwisko oraz adres wnoszącego wniosek.

Przykładowy list:

———————————————————

Szanowny Panie Ministrze/Dyrektorze /wybrać/,

Dotarła do mnie informacja, że izraelski sąd wojskowy wydał niedawno oskarżenie w sprawie palestyńskiego działacza pokojowego ruchu obywatelskiego Abdallaha Abu Rahmah’a z miejscowości Bil’in, nagrodzonego w 2008 r. przez Międzynarodową Ligę Praw Człowieka w Berlinie medalem im. Carla von Ossietzky`ego za Wybitna Służbę w obronie Podstawowych Praw Człowieka.

Abu Rahmah został oskarżony o „podburzanie i organizowanie nielegalnych marszów”. Wyrok zakończył trwający osiem miesięcy proces sądowy na tle politycznym, podczas którego Abu Rahman był przetrzymywany za kratkami.

Prześladowany za swą kluczową rolę w organizowaniu kampanii obywatelskiej przeciwko murowi oraz żydowskiemu osiedlu na terenie wioski Bil’in, Abdallah został skazany jedynie na podstawie wymuszonych świadectw nieletnich, którzy byli wyrywani ze snu i aresztowani w środku nocy i którym odmawiano prawa do obrońcy.  W czasie całego procesu sądowego nie został przedstawiony żaden materiał dowodowy.

Na wszystkich przesłuchaniach w procesie obecni byli przedstawiciele UE. Catherine Ashton, publicznie skrytykowała skazanie Abu Rahmah’a oświadczając, iż „UE uznaje Abdallaha Abu Rahmaha za obrońcę praw człowieka oddanego pokojowym protestom przeciwko trasie izraelskiej bariery separacyjnej” oraz, że „UE uznaje przebieg bariery, tam gdzie jest ona budowana na ziemi palestyńskiej, za nielegalny.”

Wioska Bil’in na Zachodnim Brzegu Jordanu, podobnie jak osoba Abu Rahmah’a, stały się symbolem pokojowego niezbrojnego palestyńskiego ruchu oporu przeciwko okupacji, który jest coraz większy na okupowanych terytoriach palestyńskich. Próba złamania tego ruchu oraz jego symboli przez Izrael jest niebezpieczna i niesprawiedliwa.

Wyrok w sprawie Abu Rahmah’a zostanie wydany już za kilka tygodni. Apeluję do Pana, jako mojego przedstawiciela, o wystosowanie oficjalnego zapytania w sprawie wyroku Abu Rahmah’a oraz żądanie jego jak najszybszego uwolnienia, zanim zostanie skazany na wiele lat więzienia. Apeluję także, by wniósł Pan o zaprzestanie kryminalizowania przez władze Izraela pokojowych protestów przeciwko nielegalnym osiedlom i nielegalnej trasie muru.

Polska posiada zobowiązania wynikające z bycia sygnatariuszem Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka oraz ze swej historii, w której podobne procedury miały miejsce. Utrzymując relacje dyplomatyczne z Izraelem Polska nie może być obojętna na przypadki represjonowania działaczy praw człowieka.

Jako osoba wierząca w sprawiedliwość, nie mogę zachować milczenia, podczas gdy Abu Rahmah oraz inni mieszkancy wioski Bil’in są pozbawiani podstawowego prawa do protestowania przeciwko nielegalnej grabieży ich ziemi. Będę się z Panem ponownie kontaktował w tej ważnej sprawie i oczekuję na Pańską odpowiedź.

Z poważaniem,

Imie, nazwisko

Adres

——————————————————–
Opracowała Małgorzata Juszczak

na podstawie:
http://www.popularstruggle.org/content/freeabdallah
http://www.guardian.co.uk/world/2010/aug/25/eu-rebuke-israel-separation-barrier-protester

Przedstawiciel Instytutu Jad Waszem nazwał naszą akcję „prowokacją, która wypacza historię zarówno Holokaustu, jak i konfliktu palestyńsko-izraelskiego” i uznał, że graffiti „nosi piętno antysemityzmu”.

Noah Flug, Szef centrum grupującego organizacje skupiające ocalałych z Holokaustu, powiedział: „Porównanie Getta Warszawskiego do Strefy Gazy stawia jego autorów na równi z ludźmi negującymi Holokaust”.

Izraelski wiceminister w resorcie spraw emerytów i rencistów, Dr Leah Nass, uznał, że popełniliśmy „haniebny czyn”, który „dowodzi, jak niezbędne jest dziś upamiętnianie Holokaustu i przeciwdziałanie rewizjonizmowi”. Dodał, że zamierza „skontaktować się z polskimi władzami w sprawie postawienia przed sądem osób łamiących prawo i anarchistów”.

Przewodniczący Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich Piotr Kadlcik oświadczył z kolei: „Sprawcy tego chuligańskiego wybryku powinni zostać ukarani jak zwykli wandale. Gdzie pani Jasiewicz umieści swój następny napis? W Treblince?”.

Nie zaskoczyły nas te reakcje. Bierzemy odpowiedzialność za nasze działanie, dlatego udokumentowaliśmy je na filmie, wyjaśniając jego sens.

Zależało nam, aby wszyscy wiedzieli, kto tego dokonał i czym się kierował.

Po pierwsze wybraliśmy ścianę, która już wcześniej stała się publiczną przestrzenią działań artystycznych. Z krytycznych głosów można by wnioskować, że naszym graffiti pokryliśmy pomnik czy miejsce pamięci — nic podobnego. Celowo nie umieściliśmy napisu na murze z czerwonej cegły okalającym teren getta.

Na tej samej ścianie, powyżej naszych słów widnieje napis „Kamień I Co?”, żartobliwie nawiązujący do słowa „kamienica”, namalowany przez polskich artystów.

Na lewo od naszego napisu znajduje się symbol Polski Walczącej, upamiętniający bojowników Powstania Warszawskiego.

Nie można przyrównywać tego muru do miejsc pamięci takich jak Treblinka i inne obozy zagłady na terenie Polski.

Tymczasem w Palestynie Gaza jest gettem. Organizacja Narodów Zjednoczonych uznaje blokadę nałożoną przez Izrael za „zbrodnię przeciwko ludzkości”. Na Zachodnim Brzegu Jordanu liczne miasta i wsie, takie jak Abu Dis i Qalqilya, zostały odgrodzone od świata izraelskim murem apartheidu. Każdego dnia Izrael wciela w życie strategię gettoizacji terenów palestyńskich — strategię zbiorowego karania, represji i rozczłonkowania społeczeństwa.

W Gazie trwa spowodowany ludzkim działaniem, nie siłami natury, kryzys humanitarny i kryzys praw człowieka. Mówią o nim międzynarodowe organizacje pomocowe, ONZ i ludność Gazy. Gettoizacja Gazy postępuje nieprzerwanie od 15 lat.

Według danych palestyńskiego Ministerstwa Zdrowia, od 2007 roku zmarło ponad 360 osób, ponieważ uniemożliwiono im dostęp do opieki medycznej. Izraelscy wartownicy strzelają bez ostrzeżenia do każdego, kto zbliży się do okalającego Gazę muru lub ogrodzenia pod napięciem. 90% ludności jest uzależnione od pomocy żywnościowej. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że 66% niemowląt jest niedożywionych, a 30% kobiet w ciąży cierpi na anemię. 7% dzieci poniżej 16 roku życia zdradza objawy opóźnienia rozwojowego.

W niedawno opublikowanym artykule BBC donosi o raporcie opracowanym przez rząd Izraela pod tytułem „Czerwone linie. Konsumpcja żywności w Strefie Gazy”, który ustanawia dzienny limit kalorii dla każdej kobiety, każdego dziecka i mężczyzny. Na przestrzeni ostatnich 10 lat Izrael systematycznie atakował ludność cywilną, infrastrukturę, zakłady produkcyjne, szpitale, szkoły i uprawy rolne przy użyciu myśliwców F-16, białego fosforu, buldożerów, śmigłowców Apache i samolotów bezzałogowych.

Większa część Gazy nadal leży w ruinach po izraelskiej masakrze znanej pod nazwą „Płynny ołów”. Kiedy przedstawiciele państwa Izrael twierdzą, że „w Gazie nie ma kryzysu humanitarnego”, to dlatego, że nie dostrzegają już w Palestyńczykach ludzi.

Doskonale wiemy, że historię można zawłaszczyć, postawić na ołtarzu i wykorzystać instrumentalnie, aby służyła bieżącym celom kolonizacji i represji.

Naszym działaniem chcemy przeciwstawić się takim nadużyciom i zwrócić uwagę opinii publicznej na getto, jakim jest dzisiejsza Palestyna.

Każdy człowiek ma prawo do politycznego zaangażowania. Mamy prawo interweniować i przedstawiać odmienne interpretacje współczesnych konfliktów, zestawiać je z przeszłością, która nawraca.

Dokonaliśmy drobnego, pokojowego aktu oporu, aby przełamać milczenie świata na temat Gazy. Chcemy poruszyć sumienia turystów z Izraela zwiedzających byłe getto. Chcemy podnieść na duchu Palestyńczyków uwięzionych we współczesnych gettach.

Jesteśmy cywilami uzbrojonymi tylko w poczucie solidarności i puszkę z farbą.

Działamy z myślą o przyszłości i o świecie, w jakim chcemy żyć. To świat, który wspiera i pielęgnuje ludzką wspólnotę. To świat oparty na godności, wzajemnym szacunku i solidarności między ludźmi. To świat, w którym nie ma miejsca na getta i mury dyskryminacji i uprzedzeń.

„Nigdy więcej” oznacza, że nie zgadzamy się na zbrodnie przeciwko ludzkości; nie zgadzamy się na pozbawianie ludzi człowieczeństwa, wszystko jedno w jakim zakątku świata.

Wyzwolić wszystkie getta!

Ewa Jasiewicz

Ewa Jasiewicz

Yonatan Shapira

Przemysław Wielgosz

Omar Faris

Dyskusja z publicznością – część 1

Dyskusja z publicznością – część 2

Firma EDO MBM  – właściel fabryki w Brighton łamie przepisy eksportowe produkując i sprzedając władzom Izraela komponenty do broni, która jest używana przeciwko palestyńskiej ludności cywilnej na Terytoriach Okupowanych. Celem aktywistów było powstrzymanie zbrodni wojennych popełnianych przez władze Izraela na ludności palestyńskiej.

Jak mówi jedna z oskarżonych po ogłoszeniu werdyktu “Przez cały okres trwania rozprawy byłam bardzo spokojna, ponieważ jestem dumna z tego co zrobiliśmy.”

Aktywiści podjęli decyzję o akcji na terenie fabryki w styczniu ubiegłego roku, po 3 tygodniach izraelskiego ataku  na Strefę Gazy przeprowadzonego pod kryptonimem operacja “Płynny ołów”. W trakcie ataku zginęło około 1400 Palestyńczyków. Według sędziego Richarda Goldstone`a, autora ONZ-owskiego raportu, władze Izraela w trakcie 22 dni operacji wojskowej dopuściły się zbrodni wojennych.

Dexter Dias, obrońca jednego z oskarżonych, oskarżył Paula Hillsa – dyrektora naczelnego firmy EDO MBM o poświadczenie nieprawdy pod przysięgą. Hills w zeznaniach procesowych zaprzeczył jakoby jego fabryka produkowała komponenty do broni używanej przez wojsko izraelskie.

Podczas wczorajszej rozprawy sąd podzielił jednak argumentację oskarżonych, którzy twierdzili że dokonując sabotażu w EDO MBM działali w celu zapobieżenia zbrodniom wojennym, dokonywanym przez Izrael z użyciem produkowanego w fabryce wyposażenia i uniewinnił 5 spośród oskarżonych.

Była to pierwsza tego rodzaju akcja przeprowadzona na terenie byłego Getta Warszawskiego.

Jak mówi Yonatan Shapira, były kapitan izraelskich sił powietrznych, refusnik, odmawiający służby wojskowej, działacz na rzecz kampanii BDS (Bojkotu, Wycofania Inwestycji oraz Sankcji w stosunku do państwa Izrael)

„Większość mojej rodziny pochodzi z Polski, wielu jej członków zostało zamordowanych w obozach zagłady w trakcie Holocaustu. Kiedy spacerowałem miedzy ruinami Getta Warszawskiego nie mogłem przestać myśleć o mieszkańcach Strefy Gazy, o ponad 1,5 milionowej społeczności która nie tylko pozostaje zamknięta w największym więzieniu świata, ale również jest systematycznie bombardowana przez samoloty bezzałogowe i śmigłowce pilotowane przez ludzi, pod dowództwem których służyłem, zanim odmówiłem służby wojskowej w 2003 roku.

Myślę również o delegacjach młodych Izraelczyków, którzy przyjeżdżają do Polski, aby poznać historię naszego narodu, poddawanych nieustającemu procesowi militarystycznego i nacjonalistycznego prania mózgu. Może kiedy zobaczą to, co dziś napisaliśmy na murze, zdadzą sobie sprawę z tego, że opresja pozostaje opresją, okupacja — okupacją, a zbrodnie przeciwko ludzkości nadal są zbrodniami przeciwko ludzkości niezależnie od tego, czy zostały popełnione tutaj w Warszawie, czy w Strefie Gazy”.

Według Ewy Jasiewicz — działaczki Polskiej Kampanii Solidarności z Palestyną i jednej z koordynatorek Ruchu Wolna Gaza (Free Gaza Movement), która uczestniczyła w rejsie konwoju humanitarnego Flotylli Wolności do Strefy Gazy — „Yonatan mógł być pilotem izraelskiej eskadry Blackhawk, która zaatakowała statek Mavi Marmara 31 maja b.r. W wyniku brutalnego ataku zginęło 9 osób — mogłam być jedną z nich. W Polsce pełno jest murów i ruin Getta Warszawskiego, pozostałości po obozach zagłady oraz miejsc poświeconych tym, którzy zginęli broniąc nie tylko swojej społeczności, ale również walcząc przeciwko faszyzmowi.

Polacy muszą się obudzić i zdać sobie sprawę z tego, że okupacja i getta nie skończyły się w momencie zakończenia drugiej wojny światowej. Ta taktyka i strategia dominacji oraz sprawowania kontroli nad innymi ludźmi i przejmowania ich ziemi jest nieustannie wcielana w życie w Palestynie i konsekwentnie realizowana przez państwo Izrael. Naszym obowiązkiem jest wyzwolenie wszystkich gett i zakończenie każdej okupacji”.

Pomimo wielu apeli Polska kontynuuje współpracę wojskową z Izraelem, ignorując obowiązek przestrzegania prawa międzynarodowego i zaprzestania wspierania gettoizacji Zachodniego Brzegu  oraz zapewnienia ochrony ludności cywilnej.

Polska Kampania Solidarności z Palestyną razem z międzynarodowym ruchem BDS (Bojkotu, Wycofania Inwestycji oraz Sankcji) wzywa do zakończenia izraelskiej bezkarności, łamania prawa międzynarodowego i praw człowieka przez władze Izraela.

Według Ewy Jasiewicz „Polska nie może pozostawać dłużej zieloną strefą dla normalizacji izraelskiej polityki apartheidu. To na nas wszystkich spoczywa odpowiedzialność za zakończenie gettoizacji i okupacji mieszkańców Palestyny”.

Yonatan Shapira: „Kiedy dorastałem, uczono mnie, że wszystkie potworności, jakich doświadczył naród żydowski, były wynikiem milczącej zgody świata i braku reakcji. Dlatego nie mogę dłużej milczeć. Naród żydowski potrzebował wyzwolenia z getta, a teraz Izraelczycy potrzebują wyzwolenia od zbrodni wojennych popełnianych przez rząd Izraela w ich imieniu, wyzwolenia od bycia okupantem. Każdy z nas może wziąć udział w tej globalnej walce na rzecz sprawiedliwości i wsparcia kampanii Bojkotu, Wycofania Inwestycji oraz Sankcji w stosunku do państwa Izrael, robiąc to nie tylko dla Palestyńczyków, ale również dla samych Izraelczyków”.

zdjęcia Ania Łapińska

zdjęcia i video z akcji : www.kampania-palestyna.pl
www.pl.indymedia.org

Foto by www.rozbrat.org